LIVEREPORT: EPICA EN REVAMP @ METROPOOL HENGELO

Na een stevige maaltijd gingen wij op weg richting de Metropool voor het optreden van Revamp en Epica. Eenmaal aangekomen was er nog precies één plaatsje over voor de auto, waar we al snel tot de conclusie kwamen dat een aantal mensen het slachtoffer waren geworden van een iets te fanatieke politieagent.  Er waren onderhand meer bonnen geschreven dan er parkeerplaatsen waren. Eenmaal binnen bleek dat Revamp al was begonnen, dus toen maar snel richting de zaal. Deze was goed gevuld, ook met zo bleek later veel fans uit het buitenland.

Voor Revamp was dit weer het eerste optreden sinds een lange periode waarin zangeres Floor Jansen rust moest nemen ten gevolge van een burn-out. De band die ik zelf voor het laatst tijdens Paaspop 2011 heb bewonderd heeft destijds een behoorlijke indruk achter gelaten.  Ze waren toen ongeveer net een jaar onderweg. Floor benoemd deze avond dan ook dat ze beginnen met een nieuwe frisse start. En dat blijkt uit alles; de muziek wordt met overtuiging en passie gebracht.  Met name het nummer “I lost myself” bezorgt kippenvel. Floor verteld dat ze zich meer dan ooit kan identificeren met dit nummer.  Ik vind het bijzonder dat iemand zich zo open durft te stellen aan het publiek door er over te vertellen. Daardoor voel je ook een stukje mee met haar beleving.  Erg mooi.

 

 

thanks to RamonaNL for video.

Daarnaast blijkt uit deze avond dat de band erg goed op elkaar is ingespeeld, elk nummer is even strak uitgevoerd.  De vocalen van Floor Jansen zijn bijzonder; zij heeft een krachtig en zeer veelzijdig stemgeluid die met vlagen adembenemend genoemd mag worden.  Alleen jammer dat er minimaal wordt gegrunt in de band. Als toefje slagroom op de taart word er dan ook nog een nieuw nummer ten gehore gebracht. Een zeer goed begin van de avond. 


De hoofdact van de avond is niemand minder dan Epica.

 

Deze band heeft veel overeenkomsten, maar toch ook veel verschillen met voorganger Revamp. Beide bands beschikken over een bovengemiddelde zangeres en erg goede muzikanten. Maar Epica maakt minder toegankelijke muziek, de composities liggen wat lastiger in het gehoor.  Voor de echte fans die de muziek door en door kennen zal het een hele ervaring zijn, maar voor iemand zoals ik die weinig materiaal kent is het nog niet direct overtuigend. De band is in het begin van het optreden vrij steriel, met name zangeres Simone Simons.  Waar gitarist Mark Jansen een geweldige uitstraling heeft en het publiek weet op te jutten, is zij wat statisch. Later ontdooit het ijs en loopt ook zij wat te dollen met mede muzikanten. Juist deze chemie maakt het erg leuk om de band te zien spelen.

Het nummer “The Phantom Agony” ligt goed in het gehoor, er wordt gedanst door bandleden, en ook het publiek kan nog maar moeilijk stil blijven staan.  En ook “The Imperial March” kon niet ontbreken, dit muzikale werk klonk ijzersterk en wist te overtuigen.  Mijn collega fotograaf kon het niet laten Epica liefkozend "The Star Wars coverband" te noemen, maar het werd bombastisch neergezet, waardoor het dit niveau dan wel was ontstegen. En ook door Epica wordt een nieuw nummer ten gehore gebracht.  Opvallend zijn ook de grunten van Mark Jansen, deze zijn erg goed.  

Als toegift zingen Simone en Floor nog een nummer samen. Bij zoveel kracht aan stemgeluid voel ik mijn oren toch wel aan het einde van de avond. Maar het was zeker de moeite waard. 

Epica heeft nog enkele tourdata staan, voor wie geïnteresseerd is: wees er snel bij, want de kaartjes schijnen als warme broodjes over de toonbank te gaan.

Geschreven door Taggi Eenstroom
Foto: Marchal Nuwenhuis



Comments
No comments yet. You can be the first!
Leave comment
Dit bericht is gesloten. Hierdoor zijn reacties of stemmen niet langer mogelijk.
<