Epica - Requiem For The Indifferent - Nuclear Blast Release: 9-3-2012

Epica is een Nederlandse band die een mengeling van gothic en symfonische metal brengt. De band is gevormd rond Mark Jansen, die tevens tekstschrijver en componist is. Het gevarieerde geluid van de band is afkomstig van verschillende culturen, beïnvloed door film en musical muziek. Ook ligt het in het verlengde van melodische en powermetal en neigt het door de vrouwelijke zang naar bands zoals Nightwish, The Gathering en After Forever. Kenmerkend zijn ook de filosofische teksten van Mark, die brede thema's beslaan en ook reflecteren op actualiteiten als de moord op Pim Fortuyn, en de aanslagen van 11 september 2001. Bron: wikipedia

Bandleden:

·         Simone Simons (Vocals)

·         Mark Jansen (Guitars, grunts & screams)

·         Isaac Delahaye (Guitars)

·         Coen Janssen (Synths and Piano)

·         Yves Huts (Bass guitar)

·         Ariën van Weesenbeek (Drums)

Requiem For The Indifferent 


Na het beluisteren van enkele nummers is al snel duidelijk dat dit een plaat is van kwaliteit. Zowel de productie als het inspelen van instrumenten en zang is erg goed. Het geheel klinkt helder maar toch warm, met vlagen zelfs bombastisch. Zo ook het intro “Karma”, waar een koor het geheel kracht bijzet. En daarmee is de toon gezet. Over stevige gitaarrifs, heldere pianoklanken en strakke drums galmt de engelenstem van Simone Simons met daarnaast de opvallende grunts en screams van Mark Jansen. Epica levert met dit album vooral een mixje van opera en klassiek met stevige metal. Zij weten zich daarmee wel te onderscheiden van de meeste bands in hetzelfde genre. Eigenlijk kan ik het antwoord van Coen Janssen in het interview van afgelopen week beamen; de band maakt nummers die lekker in het gehoor liggen, maar niet naar commercie neigen. “Storm The Sorrow” is zo’n nummer dat eigenlijk te hard is voor het grote publiek, maar die toch uren later nog door je hoofd blijft galmen. De vocalen van Simone zijn daarnaast loepzuiver, en bieden veelzijdigheid.
Bij “Internal Warfare” vind ik echter dat haar stem wat naar schreeuwerig begint te neigen. Maar de gitaar en het keyboard zetten dan wel weer een solo neer waar je spontaan van begint te watertanden. Er wordt op dit album veel afwisseling geboden tussen ballades en stevige metalen. “Deep Water Horizon” is één van die prachtige ballades, waar de stem van Simone dan weer puur tot z’n recht komt. “Stay The Course” knalt weer lekker je boxen uit. Bij “Deter the Tyrant” klinkt wederom dat prachtige koor. Het hele album hangt van geweldige melodieën aan elkaar. Knap staaltje muziek.

Conclusie
In alle eerlijkheid moet ik zeggen dat ik nog niet helemaal wist wat ik van Epica moest vinden. Maar dit is echt zo’n album waar je gewoon niet omheen kunt. Op alle fronten scoren ze bovengemiddeld, en daarmee zijn ze opvallend. De band heeft een fenomenale instrumentenbeheersing, zangtalent en technisch inzicht in de opbouw van de nummers. Als toef op de slagroom hebben ze er dan ook nog eens een dijk van een productie op los gelaten. Enig minpuntje; de vocalen van Simone Simons zijn op een enkel nummer wat te doordringend, waardoor het neigt naar schreeuwerig. Terwijl je vooral bij de rustige nummers hoort hoe prachtig haar stem is. Het is vergeven. Deze plaat is een dikke dubbele aanrader.

Beoordeling op schaal 1 tot 5: 4

Tracklist:

  1. Karma
  2. Monopoly on Truth
  3. Storm the Sorrow
  4. Delirium
  5. Internal Warfare
  6. Requiem for the Indifferent
  7. Anima
  8. Guilty Demeanor
  9. Deep Water Horizon
  10. Stay the Course
  11. Deter the Tyrant
  12. Avalanche
  13. Serenade of Self-Destruction

Links

Geschreven door Taggi Eenstroom



Comments
No comments yet. You can be the first!
Leave comment
Dit bericht is gesloten. Hierdoor zijn reacties of stemmen niet langer mogelijk.
<