INTERVIEW MET PETE LOVELL VAN PICTURE

Na het nieuwe album “Warhorse” van het Nederlandse Picture te hebben gehoord was ik danig onder de indruk van die plaat. Via Rock Inc. werd me de mogelijkheid geboden om een interview met iemand van de band te doen. Toen het bleek dat ik zelfs mocht kiezen met wie en op welke dag, was mijn keuze vlug gemaakt! Ik wou absoluut iemand van de oude garde spreken en het liefst nog met zanger Pete Lovell. Dus na een paar mailtjes was alles in kannen en kruiken en kon ik aan de slag.


Eerst en vooral Pete, hoe gaat het met je?


Pete: Het gaat perfect! Iedereen die ons geïnterviewd heeft, vindt het één van de beste Picture CD's die we gemaakt hebben. Dat is altijd een goed teken! We hebben veel slechtere CD's gemaakt!

Ik leerde Picture voor het eerste kennen toen er op een lokale vrije radio tijdens het metaluurtje “Bombers” voorbijkwam! Vanaf dat moment rekende ik Picture tot mijn favorieten.

Pete: Ja Picture bestaat al langer dan dertig jaar nu, dat is inderdaad diep in het verleden!

Als je het goed vind zou ik de geschiedenis van Picture eens met je willen doornemen.

Pete: Voor mij geen enkel probleem, Rik! Ik sta open voor alle vragen!

Na het debuut kwam dan “Heavy Metal Ears”. Maar de eerste Picture plaat die ik kocht was het machtige “Diamond Dreamer”, waarvan nog steeds live enkele nummers worden gebracht. Maar het succes kwam eigenlijk vooral met “Eternal Dark”, dacht ik, of niet soms?

Pete: Ja dat was het best verkochte album voor ons! Die plaat verkocht heel veel in Zuid Amerika. Ik ben naar een vijf à zestal Zuid Amerikaanse landen geweest om het album te promoten. Radio, televisie,  platenwinkels .... alles werd gedaan!



Ja, nu je over Zuid Amerika begint. Ik las onlangs dat vele Belgische en Nederlandse metalbands in Brazilië heel bekend zijn onder de metalheads! Dat is toch raar, vind je niet Pete?


Pete: Onze platenmaatschappij, dat was Polydor die tijd en Universal was onze publisher, die maakten deals met Zuid Amerika. De Braziliaanse tak van het label zou onze platen daar uitbrengen en de Nederlandse tak zou dan Braziliaanse bands uitbrengen. In die tijd was Zuid Amerika moeilijk om daar door te breken. Want niemand gaf het aandacht en niemand wou er heen. Dus het was een bloeiende markt. Op een bepaald moment waren we doorgebroken in Zuid Amerika en ik ben daar geweest voor een promotietoer, maar de band heeft daar nooit opgetreden! Dat is echt jammer! Misschien dat dit met “Warhorse” wel mogelijk is, dat zou wel geweldig zijn! Er was toen ook sprake dat we die eerste Rock In Rio zouden spelen. Maar de platenmaatschappijen gooiden roet in het eten en het is niet doorgegaan. Het was een heel groot festival! Zuid Amerika had verder niets en toen kwam daar dat festival met veel grote namen en dat was meteen een heel grote markt om te veroveren.

Toen volgde nog het “Traitor” album, maar daarna verliet je Picture. Wat was de eigenlijke reden daarvoor? Was het veranderde muzikale koers die ingeslagen werd?

Pete: Kijk Rik, ik ben altijd een fan geweest van old school heavy metal en de platenmaatschappij wilde ons transformeren naar een soort van Motley Cruë! Motley Cruë verkocht miljoenen platen en de platenmaatschappij dacht, dat moeten we hebben! Maar dat was Picture niet! Ik was niet tevreden met het feit dat we in een andere hoek verder gedreven en ik ben eruit gestapt! Verschillende leden verlieten de band en de twee volgende platen werden eigenlijk opgenomen met sessiemuzikanten! De muzikanten die op die platen spelen kwamen eigenlijk van de band Cactus en het werd verkocht als Picture! Rinus moest nog twee platen uitbrengen voor het label en dat was de enige uitweg en beide platen hebben dan ook zo goed als niets verkocht.

Toen is het heel lang stil geweest en plots in 2008 stonden jullie daar weer! Hoe is dat gekomen eigenlijk?

Pete: De oude gitarist Jan Bechtum had oude clips van Picture op youtube gezet en hij kreeg goede reacties van oude fans en zo wisten we dat er nog interesse was in Picture. Kort daarna heeft de organisatie van Sweden Rock ons gebeld of we op Sweden Rock wilden spelen. Ja dat is een meer dan gaaf festival en we kwamen toen terug bij elkaar met de intentie om alleen Sweden Rock te doen. Maar toen we opnieuw speelden klikte het meteen en de speelvreugde kwam terug! We besloten dus om gewoon verder te doen en langzamerhand begonnen we te schrijven voor “Old Dog New Tricks”. Maar opnieuw doken er problemen op! Eigenlijk had je de band en Jan Bechtum. Die zat altijd bij het management. Als ik met nieuwe ideeën aankwam vond hij het niks! Hij vond het te heavy of te donker klinken. Hij is erg christelijk en songs van Eternal Dark wou hij niet live spelen want hij wou  niet geassocieerd worden met de teksten die ik schreef en dat werd het duidelijk dat de band in twee kampen werd verdeeld. Heavy metal heeft het al moeilijk genoeg om overeind te blijven en als je geen hechte band hebt lukt het gewoon niet.

 

Dus Jan Bechtum eruit en Rob Enkhuizen ging met hem mee en dan hebben we Peter Bourbon (ex Vengeance) genomen en Gert Nijboer. Ik had al songs die Jan niet wilde spelen en die hebben we verder uitgewerkt en Peter Bourbon is met waanzinnige liedjes gekomen en de band heeft alles samen uitgewerkt. We waren dus klaar om op te nemen en boekten dus een studio. We wilden de studio in, helemaal voorbereid, niets improviseren in de studio! Maar gitarist Gert Nijboer was niet klaar met zijn stukken. Dus we moesten hem opzij zetten en met een andere gitarist verder gaan. Dus we hebben Mike Ferguson ingewerkt! Binnen de week had hij zijn stukken klaar, waren zijn solo's af en het resultaat daarvan is “Warhorse”. Het is een terugkeer naar de old school heavy metal, maar de plaat klinkt als een dijk! Dat is dankzij de mixing van Oscar Holleman. Dat is een oude vriend van ons, van in zijn Vengeance tijd van jaren geleden. Een hele goede producer, want de plaat klinkt als een klok. We waren goed voorbereid en de muziek en de vocals stonden erop in zes dagen! We moesten alles zelf financieren. Dus we wilden goed klaar zijn, zodat we geen tijd verspilden in de studio. Dus we hebben wat af gerepeteerd daarvoor! Daarom klinkt de plaat ook heel fris! Niet te veel poespas, niet teveel backing vocals... net zoals het live is. En de mixingtalenten van Oscar zijn gewoon fantastisch.

Ik kreeg van Rock Inc. een exemplaar van de full CD in de brievenbus en wat meteen opviel was het artwork. Prachtig gewoon en het heeft direct aan wat je op de plaat mag verwachten, vind ik!
    
Pete: Ja, absoluut! Wij hadden een kennis Tom van Wanrooy van The Cartoon Factory en we wisten dat het album “Warhorse” zou heten en we hebben hem eigenlijk vrije hand gegeven. We lieten hem ook wat demo's horen van hoe het zou klinken en hij kwam uiteindelijk met dit ontwerp aandraven! Het past gewoon bij de titel “Warhorse”, maar het past ook bij het concept van de old school metal! En daarom zijn we er zo blij mee! Het doet je terugdenken aan bijv Saxon's “Crusader”. Maar de full credits gaan uit naar Tom, hij geeft super werk afgeleverd!

We zijn dan aangekomen bij de nieuwe plaat “Warhorse”. Wat meteen opvalt is het old school geluid dat je meteen een dreun voor je kop verkoopt.

Pete: Ja zo heeft Picture altijd willen klinken. Het is niet een bewuste keuze om die toer op te gaan, want we komen gewoon weg uit die generatie. We zouden ook nu-metal kunnen schrijven, maar dat zou gewoon niet goed worden! Dit is het enige genre dat we kunnen brengen en we houden ons daaraan. Dit is het enige wat we kunnen eigenlijk! Kijk ik ben nu 52 en de bassist Rinus wordt 60, maar toch blijven we het doen! Ten eerste omdat je het leuk vind en verder omdat je geen keuze hebt! Want als je dit niet doet, wat moet je dan? What you see is what you get! Wij gaan gewoon door zolang we nog plezier hebben.

Wat me ook opvalt is dat er terug een grote vraag is naar de oude bands die nog altijd een cultstatus hebben terug geboekt worden! Ik bedoel hier bands zoals Satan en Angel Witch!


Pete: Ja Rik, als je muziek een bepaalde kwaliteit heeft dan is er altijd iemand voor open. Je moet eigenlijk trouw blijven aan je roots. Zo kan je “Warhorse” eigenlijk beschouwen als een nieuwere versie van het “Eternal Dark” album. Dat was het heavieste album van Picture en daarna was het nogal slapjes en nu zijn we weer terug zoals het hoort te zijn.

De plaat start met het geweldige “Battle Plan” en dat zet meteen de toon voor het volledig album, vind je niet?

Pete: Ja inderdaad, het is de gedroomde opener voor een plaat! Een van mijn favoriete nummers is “Killer In My Sight”!

Ah dat is toevallig ook mijn favoriet! Het gaat over het zoeken naar een moordenaar, hé?

Pete: Ja, de inspiratie voor dit nummer kwam eigenlijk van Jack The Ripper! Ik zat toen met het mistige Londen van die tijd in mijn hoofd en dat is losjes de basis van die tekst!

Welnu Pete het zoeken naar een moordenaar is hetgeen dat ik doe als job in het echte leven! Ik ben de Belgische variant van een CSI-er, weet je wel?

Pete: Aha, das pas interessant zeg! Boeiende job alvast!

Zijn er tourplannen rond dit nieuwe album?

Pete: Ja hoor! We spelen in de Rock Temple te Kerkrade! We doen ook een festival in Zweden met een paar datums daar rond in Scandinavië zodat het een klein toertje wordt! Over een paar weken doen we een festival in Spanje en ook zijn we bezig met optredens in Duitsland. We zijn eigenlijk van plan om steeds in blokken van 10 dagen te spelen dan even een break nemen en daarna er weer tegen aan! Dat zouden we een paar keer doen!

Wil je zelf nog iets kwijt over het album, Pete?

Pete: Ja, we hadden “Warhorse”, “My Kinda Woman” en  “The Price I Pay” klaar van in de tijd dat Jan  Bechtum nog in de band zat! En die vond hij te donker en ik snapte er niets van gewoon. “My kinda woman” vond hij te heavy en dat is één van de minst rockende nummers!

Ja, ik persoonlijk vind dat het nummer met de meeste groove erin, eigenlijk!


Pete: Ja, precies maar hij vond het te donker. Maar toen kwam Peter Bourbon met heel gave riffs. Onze manier van werken was dat hij die stukken naar ons toestuurde en wij gingen dan zaken uitzoeken en wat verbouwen en dan zette ik mijn vocals daarop. Mijn inspiratie voor de teksten krijg ik meestal van de donkere kant van het leven en zaken die ik op televisie zie en echte levenservaringen. Zo kreeg ik inspiratie voor “The King Is Losing His Crown” door de toenmalige situatie van de koning van Egypte. We hadden toen 12 nummers, maar ik wilde er toch die nieuwe versie van “Eternal Dark” erop. We spelen die nu een toon lager en een pak heavier. Dus uiteindelijk zijn alle songs op de CD gekomen en zijn we er dolblij mee!

Ik heb de metal ontdekt met de grote namen zoals Judas Priest – Saxon – Accept. Daarna heb ik mijn grote liefde gevonden in de melodieuze rock! Maar als er een oude glorie ergens komt optreden wil ik er toch altijd bij zijn om die tijden te doen herleven! Toch raar hé?


Pete: Het ding is, Rik: als een song goed is maakt het genre eigenlijk niet uit! Goed is goed!

Ja volledig mee eens Pete! Zo heb ik ook mijn review voor “Warhorse” afgesloten! Ook al is “Eternal Dark” bijna 30 jaar oud, die steengoede song kan nog steeds zijn mannetje staan tussen de nieuwe songs!


Pete: Precies, ook al is een nummer niet persé je smaak, het blijft een goed nummer! Songs van Journey zijn pure klasse ook al is dit totaal niet mijn smaak! Maar een goede song blijft een goede song. Zo simpel is het.

Met deze vrolijke noot gaan we afscheid nemen, Pete!

Pete: Okay Rik, het was een leuke babbel en misschien tot op één van onze volgende concerten!

Deal Pete!!

 

Interviewer Rik Bauters



Comments
No comments yet. You can be the first!
Leave comment
Dit bericht is gesloten. Hierdoor zijn reacties of stemmen niet langer mogelijk.
<