IVORY GATES – THE DEVIL’S DANCE - MS METAL RECORDS – RELEASE 12 MAART 2012

Ivory Gates werd in Brazilië rond 2000 in het leven geroepen door bassist Hugo Mazzotti en guitarist Matheus Armelin. Hun debuut “Shapes Of Memory” zag het levenslicht in 2002. De band verklaart zelf beïnvloed te zijn door Blind Fury, Satan, Fates Warning en Queensryche. In 2005 werd de opvolger “Status Quo” opgenomen. Na een lange inactieve periode is het hernieuwde Ivory Gates terug met hun derde album “The Devil’s Dance”. Het album bevat een donker thema, in een wereld van dromen, kwaad, dood en de zoektocht naar de betekenis van het leven.

Ivory Gates is:

  • Felipe Travaglini – vocals
  • Matheus Armelin – guitars
  • Heitor Mazzotti – guitars
  • Hugo Mazzotti – bass
  • Fabricio Felix – drums

THE DEVIL’S DANCE

 

 “Beyond The Black” start alvast met furieuze gitaren en maakt ons meteen duidelijk dat je met progressieve metal te maken hebt. De snelle opener kent een rustiger refrein. Het drumwerk bevat veel afwisseling en de cymbalen worden herhaaldelijk geraakt. De krachtige riffs leggen ook een link naar de power metal. Het titelnummer kent een veel agressiever geluid en de gitaar komt geregeld al piepend om de hoek loeren. Ook hier worden rustiger passages in verwerkt. Dat komt het luistergenot ten goede. De samenzang tijdens het refrein bezorgt de song een licht commercieel tintje. De gitaarkunsten van Mattheus en Heitor worden geëtaleerd tijdens de instrumentale break. Beukende drums domineren het snellere “Endless Nightmare”. Felipe zoekt hier dikwijls de hoogste regionen van zijn stembereik op en het nummer kent verscheidene korte flitsende solo’s.

De bas is de baas in de intro van “Serpent’s Kiss”. Uiterst gevoelige gitaren volgen en een verdwaalde Dream Theater riff valt te bespeuren. Dit toegankelijker nummer blijft onmiddellijk hangen in het muzikale brein en ontpopt zich tot één van mijn persoonlijke favorieten. Fates Warning in de vroege Ray Alder periode schijnt een grote invloed te zijn geweest op de sound van het lange “Under The Sky Of Illusions”. De break bevat heerlijke rustige momenten. Na een gitaarexplosie als intro doet de bass je meteen aan Tool denken in “Imaginary World”. Het album wordt afgesloten met het meer dan 20 minuten durende epos “Suite Memory”. Het nummer kent een kalme start met atmosferische toetsen, akoestische gitaar en rustige riedeltjes. Maar verder in het nummer passeren ook agressieve riffs en harde drumslagen die je eerder in een thrashnummer zou verwachten. Hier komen de invloeden van vooral Fates Warning, een snuifje Dream Theater en een wolkje van oude Queensryche naar boven. Ook zitten er verwijzingen naar hun debuut plaat “Shapes Of Memory” in verwerkt. Het nummer blijft boeien over de ganse lijn, maar heeft toch niet de impact die “The Ivory Gates Of Dreams” van Fates Warning me bezorgde.

Conclusie:
De productie had wat krachtiger gemogen, vooral de drum en de zang. De band heeft veel potentieel en dit komt naar voren in alle composities. Natuurlijk zijn invloeden van hun voorbeelden te horen. In het progressieve metal genre is het uiterst moeilijk olm uniek uit de hoek te komen. De band komt wel op de proppen met een eigen geluid en is zeker geen kopie van hun idolen. Dus liefhebbers van degelijke progressieve metal zullen hier een vette kluif aan hebben.

 Tracklist:

  1. Beyond The Black
  2. Devil’s Dance
  3. Endless Nightmare
  4. Serpent’s Kiss
  5. Under The Sky Of Illusions
  6. Imaginary World
  7. Suite Memory

Score: 3.25 out of 5

Links:

Geschreven door Rik Bauters

 


Comments
No comments yet. You can be the first!
Leave comment
Dit bericht is gesloten. Hierdoor zijn reacties of stemmen niet langer mogelijk.
<